Van Paronella en Platypus.

Cairns – Finch Hatton Gorge (1402 km, 21 dagen) – Zoals gezegd rijden we een stuk bekende route: het is wat drukker op de weg, en we herkennen een huis hier, een winkel zus of een afslag zo. Heel veel veranderd er dus ook niet in 15 jaar. Maar, soms, heel soms zie je ‘vooruitgang’…. Bij Devil’s Pool in de buurt van Babinda bijvoorbeeld; toen een vrij toegankelijk watering hole waar we een lekkere duik namen, nu een door hekken omgeven, alleen van gepaste afstand te bewonderen, bezienswaardigheid.

Babied Boulders (geen eigen foto)Blijkt geen slecht gek idee te zijn die hekjes; sinds 1959 verdronken er al 17 mensen in deze prachtige (èn volgens overlevering vervloekte) stroomversnelling.

We volgen de kustlijn naar het Zuiden tot Mena Creek, een plek waar we heel goede herinneringen aan hebben. Het daar gelegen Paronella Park, een na de Tweede Wereld-oorlog door een Italiaanse man en zijn gezin in het oerwoud aangelegd kasteel en pretpark, was 15 jaar geleden, na jaren van overstromingen en bijpassend verval weer nèt in nieuwe handen.
Mena Creek - Paronella Park
Toen stuitten we er bij toeval op, nu reden we er regelrecht heen. En, waren we toen twee van de enkele bezoekers (die in een hoekje van de parkeerplaats mochten overnachten) deze keer zijn we zeker niet alleen! Het park is de afgelopen jaren meer en meer aan het oerwoud ontworsteld en zelf her en der in oude glorie hersteld. Maar, gelukkig is het patina wat we toen zo leuk vonden nog volop aanwezig!

Mena Creek - Paronella ParkDe aquariumtunnel door de berg is nog steeds niet toegankelijk, de watervallen en vijvers zijn nog even rommelig als toen en de betonnen en overgroeide kasteeltjes zien er nog steeds uit alsof ze net uit een Anton Pieck-foto zijn getransporteerd! Wat ons betreft maar goed ook, het leuke aan het wandelen in het park was toch het gevoel dat je zelf iets in de jungle aan het ontdekken was. Daar een stukje betonnen hekwerk, hier een omgevallen vaas, ergens anders ineens een gebouwtje tussen de varens etc. Ook al gaan er nu wel meer dan tien keer zoveel bezoekers door het park heen, het voelt toch nog steeds als een ontdekkingstocht. En, wat we onszelf al beloofden toen we een jaar en een dag geleden (yep, dat mag gevierd worden!) uit Nederland wegreden; we eten weer de lekkerste scones ter wereld!

Tully - Rainview

Voldaan na twee dagen onderdompelen in herinneringen rijden we vervolgens door de meer dan manshoge suikerrietvelden naar Mission Beach, waar we aan het strand gaan kamperen. Heerlijk weer, lekker zee’tje, verse passievruchten uit de boom achter de bus en kokosnoten van het strand;  zo werd een nachtje kamperen een weekend, en een weekend een week. Tot we in de verte boven zee wolken zagen ontstaan; ons teken om de boel in te pakken.

Onderweg naar wat zelfverkozen nattigheid! De grootste, als in ononderbroken vallende waterval van Australië ligt een kilometer of 100 landinwaarts in Girringun National Park. Gelukkig regent het en is er dus heel wat water af te voeren door de Wallaman Fall. Girringun NP - Wallaman Falls En klaart het ‘sochtends genoeg op zodat we wat zien ook. Wow, een vrije val van dik 300 meter is zeker de moeite van het omrijden waard. Nou, dat was het dorpje Ingham wat we onderweg tegenkwamen, met zijn 60% inwoners met Italiaanse roots, al: erg lekkere cannelloni voor bij de oploskoffie onderweg!

 

 

Ook al is het weer dan iets minder aan het worden, we zitten nog steeds op een tropische breedtegraad. Handig dus dat dit stalletje met vrij exotisch fruit en groente naast deze waarschuwing ook een toelichting per item gaf.

Snorkelen hoeft niet alleen in zee hier: onderweg naar Townsville (we rijden de heel smalle en kronkelige, ooit als werkverschaffingsproject in de jaren ’30 aangelegde, omweg richting Paluma (we kregen de indruk dat die weg vooral mogelijk werd gemaakt door de druk die een stelletje welgestelde kersverse autobezitters in Townsville toen uitoefenden op hun gemeenteraad; Paluma Range NP - Little Crystal Creek‘Dit zou toch een mooie route zijn voor een prachtige weg om in het weekend de verkoeling van de bergtop op te kunnen zoeken?’. En gelukkig maar, want anders hadden we hier ongetwijfeld niet gereden.)); onderweg naar Townsville dus, kunnen we een kraakheldere waterval niet passeren zonder te stoppen. Terwijl wat lokale jongeren zoals elk weekend de bodem afzoeken naar in de spontane duiken kwijtgeraakte horloges, kettingen, oorbellen etc. nemen wij een verfrissende duik (‘duik’) tussen de jawel; palingen! We blijven een paar dagen in Townsville hangen voor wat busonderhoud, grote boodschappen etc.

We rijden door naar Alva Beach. Sinds 1911 ligt voor de kust tussen hier en Townsville het wrak van de SS Yongala. Vanuit Alva Beach met een snelle rubberboot veel sneller te bereiken dan vanuit het veel grotere en drukkere Townsville, maar vanuit die kant wel altijd tegen de stroming in! En aangezien het vandaag ook nogal stormachtig is….. ben ik dit keer niet de enige die blij is als ie in het water ligt (maar iedereen, kapitein incluis ;-)). Yongala duikfoto (maar niet van mij helaas....)Het wrak is niet voor niets een van de ‘must-do’s’ voor duikers wereldwijd. Het schip is dan wel in 1911 al gezonken, maar is pas in 1958 ‘ontdekt’. Het wrak is het enige object in de omgeving hier onder water, en groot en intact genoeg om een enorme diversiteit aan dierenleven te herbergen: tonijnen, schildpadden, trevallies, zeeslangen, een enorme school barracuda’s, een grouper van een meter of 3 lang, een heel stel bullsharks die in de verte rondom het wrak cirkelen etc. etc.; de twee duiken zijn veels te kort, maar wel genoeg voor nu; de stroming rondom het wrak is nogal stevig en moe maar voldaan komen we weer terug in Alva Beach.

Whitsunday Island - Hill InletDan een paar dagen het water op èn in! In Airlie Beach besluiten we een rondje te gaan zeilen rondom de Whitsundays. De Sundays (foutief zo genoemd door James Cook, hij passeerde de eilanden namelijk pas op maandag) is een archipel van 74 eilanden. Veelal zandeilanden met mooie riffen aan elkaar verbonden.  We selecteren een mooi schip en laten ons op de wachtlijst plaatsen (want we zijn wat spontaner dan het laagseizoen toelaat). En geluk weer: de dag erop al kunnen we inschepenSailing the Whitsundays - Peter/VeroniqueDrie dagen luieren in de wind aan dek volgen, afgewisseld door een duik/snorkel/ paddleboard of wandelingetje aan land. Kalme zee, beetje zeilen, beetje motoren etc… En erg lekker zo een paar dagen helemaal verzorgd worden! Blij wel dat ons bed in de camper gewoon stilligt.Na onze landbenen weer te hebben teruggekregen stappen we weer in de camper. Die illustere platypus wacht op ons. Een van de beesten die we nog niet van ons lijstje gespotte Australische fauna kunnen afstrepen. Eungella NP - Platypus Bush CampEn laat er nou, in de bergen hier bij de kust, een heel kampement gebouwd zijn rondom een plek in een gorge waar je ze gegarandeerd ziet (zo werden we erop getipt in ieder geval)!
Nou, prima ritje erheen, door weer fantastisch landschap, maar het vroege opstaan ten spijt; die Platypussen houden net als wij niet van regen waarschijnlijk. Niets gezien. Maar….wel een heerlijke buitendouche in het regenwoud!

 

En dan nu maar eens plannen maken voor de komende paar maanden. We kunnen zoveel kanten op weer. Nou, of in ieder geval komende week.

Bekijk alle foto’s van Queensland, ook die van verhalen die nog komen gaan… hier.

Heb je een mening? Of opmerkingen?