Tivoli

18 juni. En toen waren we wel even klaar met de drukte. Grappig om te merken dat we wel weer toezijn aan rondrijden in de natuur en vrijwel niemand tegenkomen. Dus, langzaam aan verder naar het zuiden en dan de oversteek naar Griekenland aangaan. Als eerste vandaag een kort ritje naar Tivoli.

Daar liggen, op een kilometer of 60 van Rome net in de bergen, een aantal buitenverblijven van de rijke Romeinen. Een ervan is Villa Adriana, het buitenverblijf van keizer Hadrianus, en die gaan we bezoeken. Mooi getimed ook weer; aankomst om 1100 uur, net voor het heetst van de dag. En waar wij dachten uit de omschrijving in een prachtig aangelegd park terecht te komen met fonteinen, loofbomen en andere prettigheid is van het hele complex niets meer over dan een fors aantal, over een flinke vlakte verspreide, ruïnes. Goed; zonnebrand op, water mee en gaan. Met de oefening die we ondertussen hebben kunnen we best dóór een ruïne heenkijken en zien dat het hier vroeger prachtig moet zijn geweest. Maquettes en schetsen helpen ook. Maar, na twee en een half uur uur begint alles toch op elkaar te lijken en gaan we de zee opzoeken. Terecht gekomen in Baia Domizia; een in de zomer waarschijnlijk vreselijk (vol) vakantiedorp, maar nu nog doodstil en leeg.  We staan op nog geen 30 meter van een nu al warme Middellandse Zee. Hier kunnen we wel aan wennen!

Heb je een mening? Of opmerkingen?