Southern Great Barrier Reef

Cania Gorge - BrisbaneCania Gorge naar Brisbane (1511 km, 10 dagen) –  Hoe lekker het ergens ook is, op een of andere wijze lonkt de kust toch altijd. Dus, na een paar relaxte dagen gevuld met wandelen in het bos, de bus weer eens goed opruimen en verder niets doen, zetten we koers richting het oosten. De binnendoorweg naar Gladstone is weer begaanbaar na een tijdje dicht te zijn geweest na overstromingen, en ‘zal waarschijnlijk ook 2WD wel gereden kunnen worden’.

Dat klopt: de weg slingert zich hier door een nogal heuvelachtig landschap dan weer links, dan weer rechts van de oude Gladstone/Monto spoorbaan. ‘Oude’, want hier wordt al een héle tijd niet meer gereden. Maar, dat merkten we al vaker; hij wordt wel onderhouden. Schijnbaar is dat om weer snel op ‘stoom’ te zijn als er bijvoorbeeld een mijn in het binnenland weer opengaat.

Toprit hier; prachtig groen en we passeren continue kreekjes en riviertjes. Nu allemaal minimaal voorzien van water, maar overal zichtbaar is de forse schade hier aangericht door heel veel meer water kortgeleden! De snelweg hier ergens parallel aan lopend wordt ook op een heel aantal plekken gerepareerd en dat betekent dus meer verkeer over dit soort alternatieve routes. Wij merken daar niet zoveel van, maar als gevolg daarvan zien we wellicht nu voor het eerst een bemànde driver reviver! Op veel plekken, vooral op lange saaie stukken, wordt dit aangeboden; even stoppen voor een gratis koffie en een beetje rust (stop, revive; survive this drive). In dit geval aangeboden door een tweetal gezellige vrijwilligers met: zelfgebakken koekjes!

15565335109_98bda4c4bf_kWe arriveren aan het einde van de dag in Town of 1770/Seventeen Seventy; een piepklein dorpje wat de ‘eer’ heeft gehad om de tweede plek te zijn waar Kapitein James Cook en de bemanning van zijn Endeavour in Australië aan land kwamen (de eerste was een paar weken eerder Botany Bay, wat uiteindelijk Sydney werd). Niet veel meer te zien van deze historische landing; de jaarlijkse re-enactment is twee maanden geleden geweest en aan de slaperigheid van het dorp af te lezen is iedereen nog steeds aan het bijkomen. Heerlijk strandje wel, en de zee is nog prima te doen!

De volgende dagen rijden we steeds een kleine stukjes; de kust is hier lekker rustig, tot aan de waterkant bebost en er zijn hier voldoende mooie kampeerplekken te vinden. MistIn Burnett Heads brengen we een middag door midden in een vrij bizarre mistwolk (je kan wel zien wat dit land met ons doet, als we bij flarden wolken als eerste aan een bosbrand denken..), we rijden door de immense suikervelden rondom Bundaberg, bekend van de Bundaberg Rum, we kamperen in Burrum Heads, precies aan de monding van de Burrum river, met uitzicht op de Hervey Bay en Fraser Island; allemaal op weg naar Rainbow Beach. Want, dat klinkt toch als een prima plek om even ‘op adem te komen’ en te bepalen op welke manier we Tasmanië gaan bereiken de komende maanden?

 

We rijden, meer om onze nieuwsgierigheid te lessen dan om er echt iets te gaan doen, nog even door Hervey Bay. We lazen ergens dat de toeristenindustrie rondom de walvissen hier meer dan 70 miljoen dollar per jaar oplevert. En inderdaad, wat een circus… ! Maar desalniettemin, de baai, tussen het vaste land en Fraser Island is prachtig en de zee ligt er heel mooi kalm bij. Je kan je voorstellen dat het hier prima op adem komen is als je net vanaf de Zuidpool bent komen zwemmen!

15566035077_250b8f5538_kRainbow Beach vervolgens doet zijn naam eer aan; de komende dagen betrekt het weer, en zal er ongetwijfeld een regenboog te zien zijn hier. Dat is alleen niet de reden dat het hier zo heet; de rij zandduinen die strand en land van elkaar scheiden aan het strand bevatten zoveel verschillende mineralen dat de duinen een regenboog lijken. Maar om dat echt goed te zien moet de zon waarschijnlijk wel wat meer schijnen. Maar goed, prima op en door te wandelen, en een duinenrij die hoger is dan we tot nu toe zagen!

Rainbow Beach - Carlo SandblowOp Carlo’s Sandblow in Rainbow Beach. Beetje typische naam ja? Kapitein Cook, die een hoop plekken langs deze kustlijn voor het eerst op een kaart moest vastleggen noemde deze opening in de duinen naar een van zijn scheepsmaten (tja, op een gegeven moment ben je ook wel door je inspiratie heen).

We laten Rainbow Beach en de kust achter ons en verdwijnen een beetje het achterland in; de Glasshouse Mountains zagen we 15 jaar geleden alleen door een hele dikke mist heen,  wellicht dat we dat dit keer wat meer geluk hebben! De 11 vulkanische pluggen die hier nogal pontificaal uit een vrij vlak kustlandschap omhoog steken deden James Cook (ja, daar is ie weer) denken aan de glasfornuizen in zijn eigen Yorkshire, vandaar de naam. Na een ruime week aan de kust en een relatief vlakke omgeving  is het weer heerlijk om bochten te draaien tussen de heuvels door. We zijn op dagtocht-afstand van de grote stad (Brisbane), en zoals het dan bijna altijd hoort vliegen de authentic/artisanal jams/cheeses/chocolate-winkels je om de oren hier. Prima, want lekker ;-).

Glasshouse MountainsHet weer zit dit keer mee en we hebben continue prachtige vergezichten over, naar en vanàf de mountains, met prachtige namen als Miketeebumulgrai, Beerburrum, Beerwah en Coonowrin. De avond spenderen we in Donnybrook, op zoek naar een kampeerplaats uiteindelijk aangesloten bij de lokale chapter van een caravan-club die op het grasveld achter de plaatselijke gokclub hun maandelijkse uitje heeft. Vis uit de frituur, steeds grotere verhalen over en weer, veel tips voor onderweg meegekregen en een gokje gewaagd! Topavond.

En dan: Brisbane! We hakten de knop door om daarvandaan het achterland in te rijden richting Mulgowie om BlazeAid een paar dagen een handje te helpen. Dus de stad die we 15 jaar niet meer zagen in om werkkleren te kopen! Maar daarover de volgende keer meer weer.

One thought on “Southern Great Barrier Reef

  1. Op een luie moederdagmorgen jullie verhaal gelezen.
    Nu op zoek naar de andere glasfornuizen

Heb je een mening? Of opmerkingen?