Northern Territory – via de Outback naar de kust

2808km

Katherine – Charters Towers (2808 km, 7 dagen) – Een lange, lange rit vandaag op onze een na laatste dag in het Northern Territory.  En, als 25e op rij, weer een hele warme ook. Ons originele plan echter, om langs de Golf van Carpentaria, de onverharde ‘road less travelled’ Queensland in, te rijden wordt ons stevig afgeraden door oa een tweetal bouwvakkers die we in Darwin tegenkwamen. Zij waren in een hele forse 4WD vanaf de andere kant gekomen en hadden er drie keer zo lang over gedaan als normaal was. Nog erg nat overal… en dat doen we niet meer met ons busje.

Binnendoor naar Barkly Homestead

Dus, we namen voor de laatste keer de Stuart Highway richting Daly Waters. En in plaats van de linksaf de kroeg in gaan we rechtsaf de Carpentaria Highway op. De komende 300 kilometer kúnnen we geen afslag missen: er is er namelijk geen. We rijden door naar die eerste kruising, waar achter het tankstation een campeerplek is. Maar… het is nog erg warm, het busje rijdt heerlijk en we hebben nog ruim de tijd voor het donker wordt: die volgende 300 kilometer trekken we ook nog wel.

De begroeiing heeft ergens plaats gemaakt voor hoe zullen we het noemen…’niets’? Op de kaart werd het al duidelijk; een weiland zo groot als Nederland; met één hek eromheen en ingesloten door 4 eenbaanswegen. Het blijft toch bizar; bijna 400 kiliometer rijden en onderweg 1 afslag, twee boerderijen en 10 tegenliggers tegenkomen. In een landschap wat heel even heuvelachtig is, maar al snel weer zo vlak als een pannekoek…en daarna ook heel snel leeg. Freaky leeg, een soort Nullarbor, met alleen maar gras. We stoppen een enkele keer als een roadtrain ons tegemoet komt  of voor een foto van het landschap (of onszelf).

DroogOf, om als het schemeren gaat (want zo lang zijn we ermee bezig; het is een heel eind rijden en de kwaliteit is niet heel uitnodigend om door te knallen) voor de koeien te stoppen die de warmte van het opgewarmde asfalt komen opzoeken. Uiteindelijk slapen we achter een hier in de regio wereldberoemd roadhouse; Barklys Homestead, waar het niet alleen heerlijk stil is, maar we eindelijk weer eens een echt koele nacht hebben! En oh wacht: we zijn, na 15 jaar, bijna weer terug in Queensland!

Twee dagen rechtuit rijden geeft voldoende gelegenheid voor keuzes maken: gaan we rechtdoor Queensland in (naar een kust waar je kan zwemmen is ook wel eens lekker), rijden we toch een stukje noordelijker om een deel van Carpentaria te zien of duiken we een stukje de outback in? Tja, de kust wint; maar wel met een stukje Outback erbij. Na de mijnstad Mt. Isa aangedaan te hebben en een kort bezoekje aan Cloncurry (waar we het museum van John Flynn, de oprichter van de Flying Doctors, bezoeken. Een museum wat blijkbaar op de groei gebouwd is; de bovenste etage biedt momenteel plaats aan de moderne kunsten; alhoewel, op dit moment een collectie inzendingen voor de wereldkampioenschappen theemuts haken!) duiken we de bush weer in.Dinosaur Trail - Kronosaurus Korner, Richmond Volgende stop is de Kronosaurus Korner in Richmond; de eerste stap op het Dinosaur Trail. Dit deel van Australië was ooit niet zo droog als nu, maar 100 miljoen jaar terug nog een binnenzee met tropisch bos aan de oevers. Die binnenzee is allang niet meer hier, maar heeft zich onder de aarde teruggetrokken als het Great Artesian Bassin, een enorm ondergronds meer. Net als de hier ooit levende dinosaurussen alleen nog maar ondergronds te vinden zijn; er liggen hier duizenden, zo niet miljoenen, fossielen. En met enige regelmaat graaft een boer, wegwerker of paleontoloog hier een unieke vondst op die dan weer in het plaatselijke museumpje terechtkomt. Bijvoorbeeld de Pliosaurus of de Kronosaurus Queenslandicus, het grootste (en zoals in de 3d-film te zien was ook niet heel gezellig in de omgang zijnde) zeereptiel wat in Australië ooit geleefd heeft.

Een stukje verderop ligt Winton, toegangspoort voor Lark Quarry, maar ook de plek waar Waltzing Mathilda voor het eerst gespeeld werd. En tja, in een land met zo weinig eigen cultuur krijg je daar dan een museum voor; het enige ter wereld gewijd aan een liedje! Leuk ook dat we het bij de biefstuk in het hotel een heel aantal keren toegezongen krijgen, maar dat Lark Quarry, een kilometer of 150 verderop, daarvoor zijn we hier. Dinosaur Stampede - Lark QuarryHier werden in de jaren 60 bij het graven van een waterput voor koeien een groot aantal voetafdrukken in een kleilaag gevonden. Vele jaren graven door een lokale boer later zijn er meer dan 3300 voetafdrukken van verschillende typen dinosaurus gevonden. Ooit, zo’n 95 miljoen jaar geleden, werd hier in de zachte klei aan de oevers van een meer, een groep kipachtigen overvallen door een groter beest. En de stampede die dat veroorzaakt heeft, is helemaal na te lezen door al die voetafdrukken een hele tijd goed te bekijken. En dat doen we ook; met behulp van een niet heel goed verstaanbare, maar wel erg enthousiaste, caretaker. Geweldig zo’n kijkje terug in de tijd… en zo ver uit de route van alles dat het er heerlijk rustig is!

Maar goed, nu moeten we langzaam aan echt naar de kust toe: zin in zee. De komende dagen rijden we op het gemakje de oude postkoets-route vanuit het binnenland naar de kust: dorpjes met namen als Marathon, Prairie, Homestead liggen precies een paardrijlengte van elkaar vandaan. We rijden de Dividing Range over, de echte scheiding tussen kust en outback. En prompt begint het te regenen.

Heb je een mening? Of opmerkingen?