München – Schlanders/Silandro

zondag 27 mei Niet eens echt heel vroeg op pad, maar toch met plan om vandaag dicht tegen de Italiaanse grens aan te komen in Oostenrijk. Met onze fietsen achterop, iets uitstekend over de lichten heen, en sowieso nog steeds te zwaar de bergen in; ik heb het er maar moeilijk mee, en wantrouw elke politieauto…. Maar goed, we vermijden sowieso elke standaard toeristen-doorvoerroute en hebben over het algemeen het rijk alleen in de bergen. Daarnaast wennen we aan onze kruissnelheid bergop, al was het alleen maar omdat we bij lange na niet de langzaamsten zijn 😉 (en wat zie je een hoop meer als je niet op de kilometerteller hoeft te kijken of je te hard gaat).

Top

De zon reist met ons mee en de Alpen aan het einde van het voorjaar zijn prachtig! Sneeuw nog op de toppen, knalgroen onderin en overal water wat de bergen afkomt; zo hebben we de bergen nog niet eerder gezien (sowieso niet echt heel vaak buiten óf op een piste óf ‘s nachts zo snel mogelijk erdoorheen rijdend (Fab/Cyrille?)). De Zügspitzhorn, net over de grens van Oostenrijk is de eerste top die we tegenkomen en zo rijden we van piek naar piek. Elke keer weer denken we dat we het mooiste gezien hebben, en dan blijkt er achter de bocht toch weer net iets mooiers, hogers of sneeuw-igers te liggen. Zo rijden we niet alleen heel relaxed zomaar ineens heel Oostenrijk door (toegegeven op het smalste deel, maar wèl via de passen!), maar komen we nog een redelijk eind in Italië. Onderweg; een plastic kip aan een paal (we zullen wel nooit weten waarom), een verdronken dorp, een prachtig monument net over de grens in Italië voor de gevallenen in WOI en hele lege passen.

En zomaar ineens zijn we dan weer een grens over; Italië is bereikt. Niet dat we het echt merken, geen bord gezien en iedereen spreekt hier namelijk Duits, maar volgens de Garmin is het toch echt zo. We belanden in Schlanders (of in het Italiaans; Silandro) met prachtig uitzicht op de bergen .

Een ommetje ‘savonds na het eten lijkt in het water te vallen, maar een miniem kapelletje biedt uitkomst tijdens een enorme regenbui; zelden zullen kerkgangers hier zo nauwkeurig, belangstellend, maar vooral langdurig de Latijnse teksten bij het altaar hebben proberen te begrijpen.

Meer foto’s op Flickr

2 thoughts on “München – Schlanders/Silandro

  1. Gingen we zo hard??? Ik kan me nog herinneren dat we onder een fantastische sterrenhemel stonden met op de achtergrond kletterende water van een enorme waterval… Wat weer heerlijk in contrast stond met de stress die we hadden omdat we bijna geen benzine hadden:-) Wat een mooie rit…wat een mooie rit 🙂 Geniet van jullie avontuur!

Heb je een mening? Of opmerkingen?