Kuala Lumpur en Sydney

Tja, we zijn al weer een hele tijd onderweg…. Dus het werd tijd voor een geschreven update in plaats van wat losse foto’s.

20 November 2012. Zo, dat was nog een hele toer om op tijd te zijn op Schiphol..PM/AM, lastig hoor, waarom heeft de hele wereld geen 24 uursklok? Nou ja, improviseren kunnen we ondertussen goed, dus we waren er; op het met Malaysian Airlines afgesproken tijdstip.

Na een prima vlucht uurtje of 8 later aangekomen in Maleisië. De warmte kwam ons in de tunnel al tegemoet….fijn! Met de rugzak naar de snelmetro en door naar de stad. Daar overgestapt op een taxi die ons naar het hotel bracht. En toen ff lekker gecrashed! Paar uurtjes getukt voor we de stap aandurfden om de tropische hitte in te stappen ;-). Naast ons hotel is een prachtig park, met aan de overkant; de Petronas Towers. Gebouwd als hoofdkantoor van de staatsoliemaatschappij en ooit het hoogste gebouw ter wereld. Nu is het dat niet meer, verre van, maar het is nog steeds dé landmark van Maleisië. En inderdaad, de torens zijn prachtig. Zeker toen we ‘savonds het winkelcentrum (winkelen, of meer windowshopping/rondhangen in malls lijkt wel een belangrijk tijdverdrijf te zijn hier) eronder uitstapten en de torens boven ons prachtig verlicht waren, en de fonteinen ervoor een muziek en lichtshow van jewelste weggaven (ook al was het dan op een compositie van Sting).

Dagen erna geprobeerd wat van de geschiedenis van de stad te ontdekken tussen al die nieuwbouw en glimmer van etalages. Ook op zoek naar die andere landmark; de Communications Tower (lijkt toch simpel, een enorme toren zou je zo moeten vinden…nou ja, te voet was het toch minder eenvoudig). Tja, een grote toren. In de mist. Die dag eindigde in ‘winkelcentrum in en uit’. Wellicht ook omdat een enorme tropische regenbui losbarstte.
Laatste hele dag maakten we tochtje naar de Batu Caves, een groot tempelcomplex in de bergen naast de stad. Een trap met bijna 300 treden brengt je in een aantal hoge grotten die einde 19e eeuw door een Indiase handelaar werden ingericht als hindoeïstisch tempelcomplex. Het is nu de belangrijkste en grootste hindoetempel buiten India. De grotten zijn bezaaid met kleinere tempeltjes/altaren en zijn duidelijk voorbereid op een enorm bezoekersaantal (die er dan ook zijn tijdens bijvoorbeeld het Thaipusam-festival (1.5 miljoen hindoes komen dan langs om via offers bij het 42 meter hoge beeld bij de ingang Lord Muruga te eren); toen wij het bezochten was het erg rustig helaas ;-)).

Bekijk alle foto’s uit Kuala Lumpur

Op de 23e november vliegen we verder naar Australië; geen lange mannenplek helaas op deze lange vlucht, maar de inflight maakt van alles goed (eindelijk weer eens Downton Abbey). Aankomst in Sydney ‘sochtends was prettig; graadje of 20 en met een klein windje voelt toch wel wat beter dan de tropische hitte in Malaysië (of de kou in Nederland). In het hotel herhaalt de geschiedenis zich: ff uurtje crashen op bed ;-). Het is intussen middag geworden…en de temperatuur is goed gestegen. Een graad of 30 einde van november? Even wennen, maar…best lekker! Even een verkenningsrondje om ons hotel heen; het wijkje Ultimo waar we zitten staat schijnbaar midden in de schijnwerper van de projectontwikkelaars. Je weet wel: warenhuizen die omgebouwd worden tot grote lofts, coffee companies en broodjeszaken, ateliers en galerieën. Maar, dan wel net niet in de directe omgeving van ons hotel…daar waren de meeste loodsen nog gewoon loods. Maar goed, wel een pompstation voor de broodnodige ijsjes en een indiaas 24/7 restaurant om de hoek!

In de avond wagen we ons aan een wandeling naar de Darling Harbour; een soort uitgaanscentrum rondom een oude haven gebouwd. Het geeft een mooi uitzicht op de stad, waar alles al in kerstsferen is gehuld, maar verder is het een soort kruising tussen kruising tussen boulevard van Scheveningen en het Leidseplein. Veel neon, herrie en goedkope restaurants; best treurige plek dus eigenlijk.

We besteden de volgende dagen in Sydney aan het aanschaffen van wat zomer-couture, nieuwe slippers en vooral: gaan op zoek naar een auto.

Maar, we doen ook de dingen die we hier horen te doen; zo bezoeken we King’s Cross, de wijk die in series als Underbelly een hoofdrol speelt als het toneel voor de vroeger grimmige kant van de stad. Van dat criminele is niet veel meer te zien behalve dat de buurt nog steeds wat sleazy aanvoelt met striptenten, gokhallen, massagesalons en dergelijke. Maar: toevalligerwijs op de dag dat wij er zijn wordt het King Cross festival gehouden, waarmee de locals uit de buurt hun gezellige kant laten zien; lekkernijen, bandjes, allerlei lokale prijsuitreikingen en de bijbehorende dronken hecklers. We wandelen verder door the Rocks, de plek van de eerste nederzetting en nu een soort openluchtmuseum; oudste kerk, oudste ub etc. Maar ook; een stukje gras waar elke Australiër nog steeds het recht heeft zijn vee te laten grazen. De buurt geeft ook een geweldig uitzicht op twee iconen van de stad; het Opera House (waarvan we het bezoeken overlaten als we weer terug in Sydney komen) en de werkelijk enorme Harbour Bridge (waarvan we het beklimmen ook bewaren tot ons volgende bezoekje).

Verder bezochten we een heel stel musea; de Gallery of New South Wales (genoeg voor twee hele middagen; zalen vol prachtige werken uit de afgelopen eeuwen van òf Australische kunstenaars òf uit Australische verzamelingen (wat bijvoorbeeld de vroege notabelen meenamen uit Europa of in opdracht lieten maken door kunstenaars hier) en het geweldige Museum of Contemporary Art (boordevol heel hedendaagse kunst). Nogal onder de indruk zijn we ook van de privé collectie Chinese kunst in de White Rabbit Gallery. Maar; over die kunst later vast een keer meer; ook de musea in andere steden hier die we tot nu toe bezochten verrasten ons door diversiteit of manier van exposeren.

Maar goed, allemaal leuk en aardig dat sightsee’en, we zijn hier vooral op zoek naar een camper. Dat bleek ff niet zo makkelijk, net voor ons vertrek nog voldoende, een nu twee weken later: vrijwel niets te koop in de buurt van sydney. Ja, of je moet een afgeragd busje uit 1980 willen die er al 700k op heeft zitten, of maar liefst 20000 dollar uit willen geven aan wat nieuwere ex-rental. Voor dat eerste zijn we net iets te weinig mechanicien, voor dat tweede net te arm ;-). Wat we wel zagen waren een aantal 4wd wagens met een rooftoptent. Dat zie je hier een stuk meer dan bij ons; soort openklaptent met laddertje die op het dak van je auto staat. Zoiets hadden we nooit overwogen, dus dat was even nadenken; want tja….wat doe je als het regent dan? En; plastic bakken met je spullen achterin ipv kastjes; niet echt voor ons toch? Maar ja, aan de andere kant; lekker buiten wel in zo’n tent, en een dikke wagen eronder waarmee je op alle plekken komt (en die ‘only 4wd’-plekken zijn er nogal wat in Australië, kan best prima zijn! Dus toen we er na een paar dagen achterkwamen dat er op dit moment echt niets anders te vinden was voor een normale prijs, en we wel eens Sydney uitwilden viel ons oog op een Mitsubishi Pajero van een jaar of 10 oud, met een redelijk normale kilometerstand en altijd dealer geserviced. Net 3 maanden geleden gekocht door Duits stel die er een tent bovenop hadden gekocht en allerlei andere kampeerspullen. Mailtje gestuurd of ie nog te koop was. Een toen we de dag erop bij het wandelen door de stad precies deze wagen tegenkwamen terwijl de eigenaren in de koffieshop er tegenover net onze mail zaten te beantwoorden voelde dat dus net iets te toevallig. Direct maar proefrit gemaakt, ff tegen de banden aangetrapt, afgedongen en twee dagen later zaten we bij de Australische RDW de auto over te schrijven op onze naam. Had nog wel wat voeten in de aarde overigens, maar goed, die bureaucratie was na een half dagje ook achter de rug.

Snel testen al die nieuwe spullen; onderweg zijn we, de Blue Mountains in!

Bekijk alle foto’s uit Sydney

Heb je een mening? Of opmerkingen?