Canberra – Melbourne

Halverwege december tot begin Januari – Van de ene naar de andere grote stad, via het strand en de kerstdagen aan een boskreek.

Canberra is niet een hele mooie stad, of een heel gezellige, maar voor wat het waard is wel een heel wijdse (niet echt een stad om te voet te verkennen hebben we al snel door). Toen de verschillende staten van Australie in 1901 1 federatie werden werd in de grondwet afgesproken dat een nieuwe hoofdstad zou worden gebouwd. De plek waar Canberra (ontmoetingsplaats in een lokale Aboriginal-taal) uiteindelijk werd gebouwd ligt heel diplomatiek precies tussen (toenmalige) aartsrivalen Sydney en Melbourne in. De stad werd helemaal ontworpen op de tekentafel (van een Amerikaans architect wel te verstaan) en voelt ook een beetje zo. Brede straten, genoeg groen overal en helemaal gebouwd rondom de parlementaire gebouwen. En om die rol van hoofdstad hebben ze hier een aantal van de grootste nationale musea staan. Geen kunst, want dat doen de regio’s zelf, maar wel vele historie en cultuur. En, zoals we ondertussen gewend zijn, worden kosten nog moeite gespaard om van alles haarfijn uit te leggen/tentoon te stellen.

Het National Museum bijvoorbeeld: geweldig. Naast hele mooie permanente tentoonstellingen over de ontstaansgeschiedenis van Australië (het land zelf (natuur/geologie) en de oorspronkelijke bewoners (Aboriginals en Torres Strait-bewoners; over hun cultuur en gebruiken, maar ook op een heel indrukwekkende manier over wat hen is aangedaan na de Europese ‘ontdekking’)) waren er nu ook een aantal kleinere tentoonstellingen.

De interessantste ervan is ‘Landmarks‘, minitentoonstellingen rondom dorpjes/steden/families. De meest bijzondere is een kijkje achter de schermen bij de restaurateurs; hoe restaureren/onderhouden ze de objecten in het museum. Je kijkt ze letterlijk op de vingers…. En de leukste is in de hal; de tentoonstelling “Big Objects”: een Aboriginal kano gemaakt van bast van een boom, een replica van het eerste vliegtuig wat hier succesvol een stukje vloog, de werk/woonplaats van een rondreizend scharen/messensliep, de eerste auto die Australië rondreed (ongelofelijk, een Citroen, in 1925), de fiets van een racelegende etc..

Bijgekomen van alle indrukken gaan we de dag erop naar het War Memorial. Een enorm museum, opgericht net na de Eerste Wereldoorlog (zalen vol diorama’s die nogal indringend allerlei scene’s vanaf de slagvelden laten zien) om vervolgens uitgebreid te worden na de verschillende oorlogen of conflicten waarin Australië heeft gevochten/zich heeft laten betrekken (en nog steeds verwikkeld is). Mooi ook om de verhalen uit Turkije/Galipolli (link) hier vanuit Australisch perspectief te zien.

Voor een lichtere kost bezoeken we de Canberra Glassworks, een atelier waar kunstenaars tijd kunnen huren om hun glascreaties te maken, maar waar ook opleidingen en cursussen worden gegeven. En toevallig net een rondleiding; en aangezien wij alletwee geen idee hadden wat er komt kijken bij glasblazen deden wij die dus! Best ingewikkeld nog.

De week erop zijn we weer langs de kust te vinden. We volgen de Princess Highway een heel eind en maken onderweg een heel aantal stopjes langs zee om te overnachten en/of om een duik te nemen. En aangezien we alle tijd van de wereld hebben blijven we elke dag doorrijden tot we op een leuke plek aankomen. Zelfs als dat betekent dat de Garmin ons aan de verkeerde kant van het veerpontje wat al tien jaar niet meer vaart brengt ;-).

We worden de laatste dagen zo vaak gewaarschuwd door andere kampeerders dat de kerstperiode wel eens heel druk kan worden aan de kust (alhoewel we daar nog helemaal niets van merken…we staan vaak in ons eentje op een plek) dat we ervoor kiezen om de komende dagen weer de bergen in te gaan. Ach; nog vele kustlijn volgt de komende maanden, en die Australische alpen zijn ook wel heel erg mooi!

We hebben de keuze uit drie wegen door de ‘High Country’.De Alpine Highway zal wel erg druk zijn, en de highway langs de zijkant lijkt op de kaart wat minder uitdagend. Dus…we nemen de weg er dwars doorheen. Nou zijn de bergen hier wat minder spannend dan die in Albanië of zelfs Oostenrijk (de bergen hier zijn veel ouder en dus veel meer afgesleten dan die gebergtes), maar haarspeldbochten slaan we niet graag meer over! En er zijn er genoeg!

Uiteindelijk belanden we in Mt. Beauty, een schilderachtig bergdorpje waar nogal wordt geskied in de winter. Nu is het er 25 graden, we hebben uitzicht op en berg en de kreek die hard voor onze tent langs loopt is vol met fris bergwater! Voelt niet eens zo heel anders de kerst in korte broek en t-shirt! Of toch? Verse aardbeien vanaf het land iemand?

En oh ja, we wenden maar niet aan de tent op het dak. Dus, terwijl we onze ogen open houden voor een echte camper ergens op de komende kilometers zetten we onze eigen auto + tent te koop. En dat ging heel snel; al na een paar dagen serieuze interesse uit een dorpje net boven Melbourne; Daylesford. En ach, da’s maar een kleine omweg dus snel die kant op! En gelukkig blijkt dat Daylesford ook nog eens een heel leuk plaatsje: zo’n plek waar je wel gepensioneerd wilt zijn; omringd door prachtige bossen met veel bronnen, een heel stel goeie boekwinkels, uiteraard wat van die tibetaanse/peruaanse klankschaal/tassen/shawls/panfluitmuziek-winkels en een heel stel goeie restaurants. En, het kost niet veel moeite om de wagen te verkopen. Nog voor een prima prijs ook. Twee dagen later doen we de overrdracht en nemen we de trein (ook leuk hoor!) naar Melbourne. Mooi geregeld dus; eerst naar Melbourne op zoek naar een camper! We checken in in een beetje ouderwets aandoend hotel (best lekker weer eens, een echt bed) op een handige en rustige plek, precies tussen Central Melbourne en St. Kilda aan het strand in, met de tram voor de deur. St Kilda; nu yuppig, maar nog steeds met het lunapark uit 1912 waar je door Mr. Moon’s opengesperde mond naar binnengaat en het Palace Theatre. We besluiten deze succesvolle dag met een dikke burger met echte frites en heel fijne mayo bij ‘Joe’s’.

En dan is het alweer Oud en Nieuw! Ff wennen, in Australië steken alleen professionals vuurwerk af (geen idee of dat met al die bosbranden enzo te maken heeft overigens). Dus iedereen heeft de tijd om naar de grote vuurwerken die elke stad aanricht te komen kijken. We lezen dat om 00:00 uur met ons nog 750.000 anderen het vuurwerk in Melbourne bekeken. En dat was er nog al eentje; vanaf South Bank, het entertainment gebied aan de rivier die dwars door de stad heen loopt, is te zien hoe op 20 daken van hoge gebouwen een twintig minuten durend vuurwerk wordt aangestoken. Achter ons doet het casino aardig mee met de vlammenwerpers die hier aan de kade staan. Mooi hoor. Maar goed, geen oliebollen/appelflappen voor ons dit jaar.

Verder; Melbourne; wat een geweldige stad is dat zeg. Heel diverse wijkjes overal en alles lekker bewandelbaar. We gaan alle dagen heel fijn uit eten, winkelen en bezoeken uiteraard een aantal van de musea (opnieuw een Modern Art Gallery met heel indrukwekkend werk, een heel leuk filmmuseum en uiteraard een oorlogsmonument (de Shrine of Remembrance)) en gaan heel groot, IMAX3D, naar de Hobbit.

Oh ja, en, die auto dus… binnen een paar dagen zorgden we voor nieuw transport!

Een Toyota Hi-Ace camperbusje, gepokt en gemazeld door al bijna 550.000 kilometer gediend te hebben als huurbus, wordt ons vervoersmiddel voor de komende maanden. Kost even wat bureaucratische rompslomp om het ding op onze naam te zetten, en hij komt ook niet in een keer door de keuring, maar; op 4 januari checken we uit het hotel, en in in onze bus. Voelt zeker niet als Carl, maar het is een stuk beter dan dat gerommel met bakken en die tent in ieder geval!

De weg weer op! Verder oostwaarts….

Bekijk meer foto’s bij dit verhaal hier.

Heb je een mening? Of opmerkingen?