Aan het werk! Over 5 Weken BlazeAid

Het is alweer een hele tijd geleden dat we een update schreven. Een aantal van jullie zag onze check-ins en foto’s al een tijdje van 1 lokatie komen: Laidley, een kilometer of 150 van Brisbane vandaan. In Queensland inderdaad; iig twee staten en een maand of 3 verder dan het vorige verslag wat zich nog in West Australië afspeelde. Dat komt als volgt… we waren druk. Met werk. Yep. De afgelopen weken waren we weer ‘gewoon’ aan de slag. Je weet wel: de wekker zetten om om 05:45 in het donker op te kunnen staan, naar je werk ‘forenzen’ en moe naar huis gaan!

Volunteers welcome

Een maand of 5 geleden in Zuid-Australië kwamen we in een van die tijdschriften die altijd in de washokken* liggen een artikel over BlazeAid tegen. Dat is een organisatie die boeren helpt die door de overstromingen of bosbranden van de afgelopen jaren in de problemen kwamen. Vrijwilligers helpen via hen boeren met het schoonmaken, repareren of vervangen van in die natuurrampen beschadigde of verdwenen hekken. De meelezende boerenzonen herkennen vast dat het hebben van een goed hek om je land je een hoop slapeloze nachten bespaart. Je vee kan weer veilig rondlopen of je kan je groentetjes veilig hebben staan voor dat vee van je buren. En met de omvang van veel van de boerderijen die hier staan is het na een brand of overstroming vaak geen kwestie van een ‘middagje werk’ om die kilometers hek weer in oorspronkelijke staat te herstellen. Zelfs niet als dat het enige zou zijn wat je dan te doen hebt! Combineer dat met de veelheid van natuurgeweld de afgelopen twee jaar is er nogal wat vraag naar hulp. Klonk nodig, én leuk om te doen ook! Dat knipseltje bewaarden we dus om eventueel eens een dagje of wat te gaan helpen als we er ergens op onze route kans voor zagen.

Die kans kwam in Queensland. Aangezien ‘onze’ zomer hier de winter is, en het in het zuiden, waar we heen onderweg zijn, in juli en augustus ook echt goed kan winteren besloten we een tijdje in Queensland te blijven hangen. Wij zijn namelijk helemaal niet uitgerust op winters weer! En aangezien het in de Queenslandse winter zelden onder de 20 graden komt overdag was de keuze snel gemaakt. Dus eens gekeken of de BlazeAid kampen in deze staat nog wat hulp konden gebruiken. Er waren er maar liefst 14 actief in het land de afgelopen maanden.

View over the Valley

De helft van de kampen (vooral in het Zuiden en Tasmanië) hielpen na bosbranden en de andere helft (voornamelijk Queensland) dealde met de gevolgen van de overstromingen. En in een van die laatste kampen kwamen wij aan voor een dag of 5 werk. Midden in de Lockyer Valley, ook wel de saladbowl van Australië genoemd. Veel groenten dus op het land onder in de vallei en vee aan de randen en in de heuvels ervan. Een prachtige vallei met heel vruchtbare grond en een nogal scenic creek die erdoorheen loopt.

De laatste twee jaar regende het nogal veel in de bergen achter de vallei, en kon het stroompje dat water met enige regelmaat niet aan. En dat resulteerde in een heel aantal overstromingen, waarvan twee keer (in najaar 2011 en voorjaar 2013) een ‘eens in de honderd jaar overstroming’. De beelden hebben we zelfs in Nederland op TV gezien. Hectares jarenlang gecultiveerde akkers worden geherdistribueerd door de vallei en/of in straten/huizen; met daarbij bomen, hekwerken/schuttingen, brugdekken en allerlei zooi (wat we allemaal wel niet tegen kwamen in die velden) meenemend. Dat water is met een dag of wat vaak weer weg. En dan blijft de zooi achter. Als je dan je boerderij hebt uitgekärchert en je trekkers uit de heuvels hebt gehaald (als je daar snel genoeg voor was) is het zaak zo snel mogelijk te zorgen dat het geredde vee weer een weiland in kan, of dat er om de schade te beperken snel een oogst geplant kan worden. En daarvoor moeten die hekken dus weer in orde zijn. Staat dat hek eenmaal weer dan zijn de meeste van die boeren nog wel minimaal een jaar bezig met het weer op orde brengen van de inhoud van hun veld.

Maar goed, dat mogen ze nu zelf gaan doen… want die hekken staan weer allemaal! Die 5 dagen meeklussen werden er uiteindelijk 30.

Dagen gevuld met velden leegruimen, kilometers oud prikkeldraad uitgraven en opruimen, nieuwe palen kappen/zagen en de grond inrammen, prikkel- of gewoon draad trekken of repareren etc. etc.Erg dankbaar werk wat ook nog eens leuk was om te doen: heerlijk in de buitenlucht en de spiertjes eens een andere uitdaging gevend dan aan een stuur draaien of een stuk lopen. Met gemiddeld 20 vrijwilligers (sommigen voor een dagje of twee, anderen al maanden in het kamp) elke dag aan het werk werden in totaal 60 nieuwe kilometers hekwerk geplaatst. Overigens op vaak prachtige plekken in de vallei of op de omringende heuvels. En er werd, behalve geluisterd naar de soms vreselijke verhalen, gelukkig ook een hele hoop gelachen! En, er werd goed voor ons gezorgd, want in ruil voor je arbeid werd elke dag voor de vrijwilligers

gekookt en was er een gratis kampeerplek op de showground, de plek waar het basiskamp was.We vermaakten ons wel, en pakten ook nog eens een hele hoop nieuwe outdoor-skills op. Iemand een nieuw hek nodig bijvoorbeeld, of een bosje wat omgekettingzaagd moet worden?
Halverwege augustus werkten we een paar dagen extra hard om de laatste boeren te helpen en werd het kamp opgedoekt. Alle toen nog aanwezige vrijwilligers werden verrast op een afscheidsavondje in de plaatselijke pub. En toen was het gedaan! En moesten we weer zelf koken ;-).

 

Maar voor we gaan schrijven over hoe ons dat afging nemen we jullie eerst mee de afgelopen maanden door. Waarin we de West-Australische kust afreden richting het tropische noorden, waarin we onze eerste live krokodillen zagen, waarin we afdaalden het rode centrum in en Veronique die grote rode rots voor de tweede keer zag. Waarin we weer omhoog reden zo noordelijk als we konden gaan voor 50.000 jaar oude Aboriginal kunst en ons daarna helemaal alleen voelden in de outback van Queensland en we het veels te druk vonden aan het Great Barrier Reef. En dan zijn we wellicht bijna up to date met het heden en kunnen we vertellen over onze laatste maanden, waarin we langzaam aan afzakken naar Tasmanië. Snel verder dus!

Bekijk hier alle foto’s bij dit verhaal

* Kampeerders kennen dat wel: die stapel al 40 keer gelezen oude kranten, kampeerboekjes, roddelblaadjes, brochures van plaatsen en attracties waar je net geweest bent, watchtowers en andere religieuze weggevers en/of een hele reeks bouquetroman’s, John le Carré’s en andere vliegveldlectuur. Je weet wel, die je elke keer door staat te nemen terwijl je wacht op je wasmachine die altijd langer duurt dan aangegeven werd toen je je drie losse dollars erin stopte precies 35 minuten geleden, nou goed; in zo’n tijdschrift dus….

4 thoughts on “Aan het werk! Over 5 Weken BlazeAid

  1. Dankbaar om zulk werk te kunnen doen

    nog een fijne tijd toegewenst in Australia en Hobart

  2. Wat een heerlijk werk hebben jullie verricht en wat een schitterende foto’s Ga lekker door met genieten en met schrijven, want zo’n stukje van jullie levensverhaal is heerlijk om te lezen. Dikke kus voor jullie allebei, (tante) Riet

Heb je een mening? Of opmerkingen?